αλλαξαν το μεγεθοσ των γραμματων
αυτο ισωσ μπορεισ να το κανεια και απο το σεν κου
κουνιοταν η εικονα
ο χρονος
ηταν συγκεχειμενος
δεν ηξερα αν οτι συνεβενε συνεβενε
απο πριν ή απο μετα
αν ειχε ξανασυμβει πριν λιγο
αν ηταν στο μυαλο μου η αν οντως συνεβενε
δεν ηξερα αν κατι απο αυτα που λεω στο μταλο μου για να το καθησυχασω τα λεω δυνατα
αν δηλαδη η αλλοι θα τα ακουγανε
επειδη θα μπερδευα τι σκεψη με τη πραγματικη ομιλια
ενιωθα πολυ ασχημα συναισθηματα
οτι κανενασ δεν με αγαπαει
και κανενασ δεν νοιαζετε
ειδικα απο αυτα τα παιδια
και πως ασχολουντε με ριχο τροπο με ολα αυτα ενω θα μπορουσαμε ολοι να συνδεθουμε κανοντασ κατι τετιο
φυσικα αν ηταν απλοι φιλοι μ μπορει με τη μουσικη να ημουν οκ
ετρεμαν πολυ τα ακρα μου επαθα σαν τικ οπωσ ειχα παθει στο δημοτικο με τον ελεγχο
του
ηθελα να βγω εξω για να μπορεσω να σταματησω αυτο το μπερδεμα του χρονου
και ολα αυτα που δεν θα μπορουσα να θυμαμαι
γτ το κεφαλι μ σε μερικεσ στιγμεσ ηταν αδειο δεν ειχα ελεγχο των στιγμων αν το αφηνα αυτι θα συνεβενε εντονα
πραγματικα δεν θα ειχα ελεγχο
και τια στιγμεσ π ηταν να το αφησω θυμομουν οτι αυτο δεν ηθελα να το κανω
γτ εκεινεσ οι στιγμεσ δεν αξιζαν την ελευθερια μου
ουτε απο ασφαλεια ουτε απο αγαπη και χαρα
ο νικητασ μου ειπε σε καποια φαση
μην εισαι τοσο αμυντικη ασε με να σου δειξω τι κανει ο αρης
και ενω ηταν η στιγμη π ειχα ψιλοκουκουλιθει μονη μ (εντομεταξυ προσπαθουσα να γραφω αοτν ευαοτ μ και στη λιλ για να με ασφαλησ οταν ειχα λιγο κονσιουσνεσ)
και οταν μ το πε αυτο ο νικητασ ηταν λεσ και ακουγοντουσαν διαφορες βουεσ
και μκυσικεσ και συγκεχειμενα πραγματα
σαν ενα χαοσακι
και η φωνη του ακουστηκε σαν αντιλαλοσ και μμη σαν να ειναι μεσα στο μπανιο με το νερο
σαν οταν εισαι μεσα στο νερο
και ακουσ αυτο που σου λεει αυτος απ εξω
και τοτε
επεστρεψα σε αυτο ο συνεβενε
ξαικαταλαβα ποσο αθλια ειναι ολα και πωσ ηθελα να φυγω απο εκει
γτ υα επρεπε να περασω πολλεσ ωρεσ
παριστανονταα καποια που σεν ειμαι
η την χαρουμενη?
με εναν ανθρωπο ποτ δεν εκανε τη παραμικρη κινιση για να με πλησιασει πραγματικα
οταν βγηκα εξω απο εκει πηρα τα δυο προσωπα π πηρα τηλ και δεν βοηθησαν αλλα και βοηθησαν
προσπαθησαννα δω μερικα βιντεο στο γιουτιουμπ η ν ακουσω κατι χαρουμενο αλλα τπτ δεν ηταν στα αληθεια χαρουμενο
τιποτα δεν ηταν τοσο χαρουμενο ωστε να με κανει να νιωσω χαρουμενη
ξαι εκεινη τη στιγμη η αρκετα αργοτερα συνηδιτοποιησα
οτι
ισωσ εμεισ επιλεγουμε τι θα αφησουμε να μασ μαγνιτισει
και οτι υπαρχει ενα σημειο που
απλα ζεισ η πεθενεις
επειδη το να ζεισ στο καινο ειναι ενα ανυποφορο συναισθημα δλδ
να εισαι στα αληθεια μονος σου και να μην συνδεεσε με τιποτα
και πως ολα ειναι
απλα συνεφα σκεψεισ
και πιθανων να μη σημενουν τπτ αν εμεισ
δεν θελουμε να σημενουν δεν νθωθουμ
δεν
δεν ξερω πωσ να το εκφρασω ακριβως
ενιωσα ομως κ το ποσο μονη ειμαι και τρ το νιωθω
ξαι πωσ αυτο π ειπε ο δ οτι ισωσ εγω κατι δεν κανω σωστα δεν ξερω αν μ αρεσει
πραγματικα δεν θελω βα κατηγορω αλλο τον εαυτο μου
επιθυμω ν αβρω ανθρωπουσ που θα συνδεθουμε πραγματικα
και στα πραγματα π με ενδιαφερουν
και αρχισα να συμφιλιωνομαι με το μονο μου
δεν υπηρχε τπτνπου να με κανει χαρουμενη ομωσ εκεινη την ωρα
ισωσ οχι μοονον απο τισ συνιδιτοποιησεισ αυτεσ
αλλα και απο την απογοητευση
γιατι πιστευα σε αυτουσ τουσ ανθρωπους
και αππ τισ δικεσ μ ευθυνεσ και ενοχε; ?
πωσ ισωσ ολα αυτα ειναι υπερβολεσ .μακιγιαρισμενεσ κουκλες αππο καρναβαλικα θεαματα?
δεν ξερω ακριβως
τελευται νιωθω πωσ δεν εχω εαυτο
πωσ μεσα απ αυτη τη ν αποροφηση ενεργεια ς
(θα μιλησω κ μετα γι αυτο)
πωσ εω χασει το πια πραηματικα ειμαι
τι πραγματικα με ενδιαφερει
αν υπαρχει κατι π στα αλγθεια με κανει χαρουμενη και αν δεν υπαφχει να το βρω
απλα εκεινη τη στιγμη ηξερα πωσ χωρισ το χρονο που θα περνουσε
δεν υπηρχε περιπτωση τιποτα να με κανει χαρουμενη
αλλα αν υπηρχε κατι που θα μπορουσε να με κανει να αντεξω
αυτη την απιστευτη μοναξια
θα ηταν η ελπιδα οτι θα ερθουν αλλεσ μερες και γω ισωσ ψαξω για αυτα που θελω να βρω και προσπαθησω
και ισωσ η πιστη μ σε ολα αυτα τα ομορφα
που ποτε δεν χαθηκε πραγματικα ...
με το χρονο σκεφτηκα μηπωσ εγω τον ωθησα να μη νε αγαπαει θα μιλησουνε κ γι αυτο
συνδεσεις?
υπαρχουν η ειναι οολα ψεμματα?
οταν γυρισα απο το δρομο
ειχε πια τελιωσει
ο ελεγχοσ των αισθησεων ηταν αποκλιστικα δικοσ μου
και το μονο που ειχε μινει ηταν οι διεσταλμενες κορεσ η νευρικοτητα και το απολυτο καινο αναμεσα
στα ματια μου
γιατι τα ματια δεν μπορουσαν πια να κοιτανε τον ουρανο με τον ιδιο τροπο
(εδω ειμαι πλ μελο )
επρεπε να σκεφτω για τον ελεγχο και την ελευθερια στα ονειρα αλλα δεν ξερω αν ειμαι ετοιμη
η πρωτη εμπειρια π ειχα πριν βγω εξω η μετα ηταν επισησ οτι σε καπια φαση μπηκε ενα r n b κομματι και εγω ενιωθα φουλ σαν μαυρη που
καπια με ενα καπελο π ειχα ανεβασει το 2012 στο φβ
αλλα ειχα φουλ αυτη την ενεργεια σαν να μην ηταν δικη μ
σαν να ημουν ποζεσντ
οπωσ οταν παξζεισ εναν ρολο
οταν γυρισα εκει π ηθελα απλωσ μια αγγαλια
(ειχε παρει τηλ να δω αν ημουν καλα ο νικητασ)
αναρωτιεμε αν κανεισ καταλαβενει
καθησα λιγο πανω του
σαν σακι με πατατες ενιωσα
ισως ειχ ενιωσει και αυτοσ ετσθ απο μενα απο καπξον αλλον καποτε?
τι ωθει εναν ανθρωπο να νθωθει ετσθ για καπιον αλλον
η αν απλα με λυποταν αλλα
μετα απο λιγο ειπε συγνωμη πολυ αλλα δεν μπορω να καθομαι σηκωθηκε και συνεχισε να χορευει
ηταν πλ χειροτερο απο τοτε π μ αφησε να πεσω
αλλα μηπωσ πρεπει να μαθω να σηκωνομαι μονη μ ?
μηπωσ ολα αυτα δεν εχουν καπιο μαθημα και αν εχουν ?
μηπωσ οντωσ φτεει αλλα τι συναισθγματα πρπεει να νι σω
ενιωυα πολυ ασχημα
τωρα εχω κανει σαν ντισοσιετ απο αυτο το συναισθημα δνε ξερω αν αφησω τον εαυτο μ να το νθωσει ειναι λες και θα κατστραφει η γη
ολο ο χρονοσ που περασε
αραγε ειναι δυνατον να αναβιωσουμε το παρελθον?
εκεινη τη στιγμη λοοπον ολωσ ηθελα να τελιωσουν ολα αυτα και να φυγουμε
περιμεενα το χρονο
κ;ι ο χρονοσ περναγε
το ενα τραγουδι μετα το αλλο
καθε τραγουδι σημενε 3 η 4 λεπτα πιο κοντα στο να γυρισω στο σπιτι
ξερεισ οτι φια μενα το σπθτθ σημενει μοναξια
χωρος οχι κατανοηση
αλλα ισως να μπορουσα ν ακοιμηθω
θα ηταν εστω λιγο καλυτερα απο δω?
το να ερθει το αυριο σημενε οτι θα ερθει και η αλλη βδομαδα
και σιγα σιγα το καλοκαιρι και εγω θα εφευγα απο εκει
οταν ο νικητασ μιλησε στο ταξι
ηταν τοσο καλος με το κυριο ταξιτζικαμια φορα ειναι τοσο χαριτωμενος με το καθε αγνωστο
νθρωπο η εναν υγιη χαριτομενο ανθρωπο
που σκεφτεσε πω σ θα πρεπει και αυτος να ειναι καπιο πολυ ταλεπωρημενο και αναισθητο ατομο
μου φανηκε πωσ καθε καλοσυνη του σε οτιδηποτε θα μπορουσε να γταν απλα επιφανεια
ομωσ πριν φυγουμε
κοιταξε τη τσαντα μ
και ειπε αυτο ειναι διξο σου
και εθπε μονοσ του φενετε να ειναι δικο σου
δεν ηερω αν με λυποταν η ενιωθε συμπονια η αν απλα βιαζοταν η αν δεν ενθωθε τπτ για μενα
θσωσ να μην νιωθω και γω τπτ για αυτον
αλλα εγω εκεινγ τη στιγμη καταλαωα τοσα πολλα
σκεφτηκα πωσ τελικα δεν ειναι και τοσο ομορφοσ
επειδη πιστευω ετσι σκεφτοταν και αυτοσ τοσο καιρο για μενα
πως τελικα δεν ειμαι και τοσο ομορφη
αυτος που μου χαιδευε τα μαλλια αργοτερα ητνα ο αρησ
ομωσ ο νικητασ ηρθε στα ποδια μ οταν αυτα τελιωσαν και προσπαθουσε να κανει πλακα με πραγματα
νομιζει πως εγω μπορω να κανω πλακα με πραγματα ενω εχω πληγωθει τοσο?
νομιζει πως
η μαλλον αυτο θελει?
εναν ανθρωπο που θα εκανε πλακα θα ηταν χαλαροσ
θα ειχε πολυ αγαπη μεσα του
για ν μη τον νοιαζει τπτ?
αλλα αυτη ειναιη αγαπη μεσαμασ?
η μηπωσ νομιζει πωσ εγω δεν νιωθω τιποτ; για αυτο ν
γτ στα αληθεια αν ολο και ολο αυτος ειναι αυτη η αισθηση που σου αφηνει στο τελος
τοτε ειναι πολυ λιγο και καθολου χορταστικο
αρα τρ ειμαι στο στρατοπεδδο οι αλοι ειναι λιγοι
ςνω πρινημουν σοτ στρατοπεδο εγω ημουν λιγη
υπαρχει κατι περα απο ολα αυτα ?
περα απο μασ
υπαρχουν καπιοι ανθρωποι που γνωρισα
και ενα σωρο πραγματα π νιωθω κ π βλεπω τα ορια μου
αν ςιναι σωστο
να νθωθω οτθ νθωθω
να συμβιβαζοναι η να προχωραω
η βιβλιοθηκη μ προκαλει τεραστια απεχθια πιαδεν φοβαμαι να περπατησω
αλλα δενυπαρχει τπτ το εκδιαφερον εκει μεσα
πιο πλ απ το σπιτι μ
π πρωτη φορα νιωυω ομορφα για εναν χωρο σαν και αυτον
θα αργισω να τα ξαναδιαβασω ολα αυτα
κυριωσ επειδη δεν θελω να θυμαμαι
αλλα καποτε θα γραφ ω πραγματα που εχουν αισθησεις παρμενα απο αυτην
